ویرانه نه آن است که جمشید بنا کرد

ویرانه نه آن است که فرهاد فرو ریخت

ویرانه دل ماست که هر جمعه به یادت

صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ریخت

نگاهي كن !

تا ما آب شويم ،

كربلا سيراب

                     اي خداي آب

                     ما را چنان تشنه بخواه

كه هيچ ابي جز عطش كربلا سيرابمان نكند .

آنچه در پست هاي قبلي در مورد كربلا آمد از كتاب سه گانه   " همه جا همين جاست ، نوشته علي اكبر بقائي بر گرفته شده است .

بازار كربلا را ببين

                                  خريداران مي فروشندو

                                  فروشندگان مي خرند ....

آخر ..... كربلا امن بود ،

          حرم كه نا امن نمي شود .....

به خدا نرسيد ،

و هر كه به خدا رسيد

از كربلا گذشت

......

هر كه رسيد

 از كربلا رسيد

و هر كه ماند در كربلا ماند .

              دلت را ببر !

و اگر باز مي گردي

             نيــــــــاور !!!!

باز هم بزاي ما

جز كزبلا هيچ نقطه امني نيست

......

كربلا اگر نا امن بود

 يك تن از يزيديان زنده نمي ماند

.....

هراس ما در كربلا نه از مرگ است

بيمناك آنيم كه ادب نگه ندازيم

زمين

آيا

باز هم جاذبه داشت ؟

هر آنچه از بهشت تصور كني

بازيچه اي بيش نيست

....

كربلا را آفريد تا انسان بداند

بهشت در نهايت خود چگونه است ؟

....

اگر قيامت ،

حقيقت دنياي ماست

كربلا كه رفتيم ،بهشت مي رويم

......

اشتباهي در كار نيست

قرار بود ما را بهشت ببرند ..

               كربلا بردند ....

.....

از كربلا كه آمدي

خواهي دانست

فراق بهشت با آدم چه كرد ؟؟؟

.....

فراق پايان گرفت و ما به بهشت باز گشتيم

ولي نه آن بهشت كه آدم از آن رانده شد

بهشتي كه آدم از آن زاده شد

كربلا يعني

 مي شود با آب تشنه ماند

و بي آب سيراب شد

كربلا يعني

همان جا كه آسمان و زمين يكي است

يعني ، همه جا

كربلا يعني

هديه خدا

به هر آن كه در عالم وجود ، وجود گرفته است

كربلا يعني

دل ما